.. als klanten hun emailadres geven en het blijkt heet_poesje....@.... te zijn.

Vandaag was het mijn eerste keer.
Met een klein hartje trokken we samen naar boven.
Nieuwsgierig haalde ik het eruit en vroeg mij af waar te beginnen.
Het zweet brak ons uit.
Ben ik wel goed bezig?
Doe ik het goed?
Lig je goed?

Maar het ging vanzelf.
Ik werd rustiger.

Het hoogtepunt werd bereikt en daar lagen we.
Samen.
Op de grond.
Jij en ik.
Nagenieten.

Dit was mijn eerste keer dat ik tapijt legde.

Een beestig nummer van I Blame Coco en Robyn en de videoclip hierboven zit ook goed in elkaar.

Lola heeft een knipbeurt nodig en dringend, want de teefjes zien haar niet meer staan.
Dus ik neem de koe bij de hoorn en ook de telefoon en bel naar 't Woefke.

Ik snap als je aan het werken bent dat je het telefoon verkeer zo kort mogelijk en concreet wilt houden, maar soms is het verwarrend zoals volgend stukje van het gesprek:

Zij:
En hoe noemt het hondje?
Ik:
Lola.
Zij:
En de achternaam?
Ik:
Euhm..
Zij: Van u bedoel ik.
Ik:
Ah ok....

Ik hoor u al denken dat een hond toch geen achternaam heeft.
Wel onze hond Ramses, die had een familienaam. Van het Griezlyhof.

2 oude dozen.
Een portret van de oudjes hevig in de weer om de overheerlijke macaroni à la papa te maken.