Lola heeft een knipbeurt nodig en dringend, want de teefjes zien haar niet meer staan.
Dus ik neem de koe bij de hoorn en ook de telefoon en bel naar 't Woefke.

Ik snap als je aan het werken bent dat je het telefoon verkeer zo kort mogelijk en concreet wilt houden, maar soms is het verwarrend zoals volgend stukje van het gesprek:

Zij:
En hoe noemt het hondje?
Ik:
Lola.
Zij:
En de achternaam?
Ik:
Euhm..
Zij: Van u bedoel ik.
Ik:
Ah ok....

Ik hoor u al denken dat een hond toch geen achternaam heeft.
Wel onze hond Ramses, die had een familienaam. Van het Griezlyhof.

2 oude dozen.
Een portret van de oudjes hevig in de weer om de overheerlijke macaroni à la papa te maken.

Vandaag ontdekte ik dat Linkin Park samen met een aantal andere muzikanten een album heeft uitgebracht waarvan de opbrengst integraal naar de slachtoffers van Haïti gaat.

Linkin Park - Not alone

I break down, fear is sinking in
The cold comes, racing through my skin
Searching for a way to get to you
Through the storm you...

Go, giving up your home
Go, leaving all you've known
You are not alone

With arms up stretched into the sky
With eyes like echos in the night
Hiding from the hell that you've been through
Silent one, you..

Ik ben blij.
Blij dat mijn kleine broer terug zijn gitaar in handen heeft genomen en terug muziek maakt.

Een soloproject dat luistert naar de naam Sacrebleu.

Hij heeft nog geen website, maar als grote zus ga ik mijn verantwoordelijkheid daarvoor opnemen.

Zijn nieuwe nummers zijn voorlopig te beluisteren op zijn myspace-pagina

Mijn favorieten zijn Indian Girl en Tigress.

Dit was vorige week:

Dit is nu:

Nog niet helemaal de oude, maar ik kan al iets doen zonder pijn en kortademig te zijn.
Een heuse vooruitgang in vergelijking tot vorige week.

Never give up.